The Crystal Skulls is Engels boek van de Nederlandse schrijver Jan Visser. Het verhaal draait om zeven kristallen schedels. Deze schedels bevatten een enorme, magische kracht en zijn verdeeld onder de dorpsoudsten op het eiland Annarak. Het is dan ook een ramp wanneer de schedels gestolen worden door Orgol, die weinig goeds op heeft met zijn eilandgenoten. Kort nadat de schedels gestolen zijn, zoekt de Annarak Schlemba hulp in het naburige Attaria om Orgol met de schedels te vinden. Er zal namelijk in een paar weken een steen uit de lucht komen vallen die zonder problemen een heel eiland of een hele stad kan wegvagen. Om te zorgen dat zowel Annarak als Attaria veilig zijn, moeten de schedels gebruikt worden om de baan van deze meteoor aan te passen. Zodoende stuurt de koning van Attaria de jonge krijger Olik erop uit met 700 man om Schlemba te helpen de schedels te vinden.

De groep die op weg gaat om de schedels te vinden heeft een bijzondere, ietwat onlogische samenstelling. De prins en de prinses, twee kinderen van een jaar of elf, en de kampioenen van een sportwedstrijd, die de legerleiders zijn. Daarnaast gaan nog de twee adviseurs van de koning mee. Op deze manier eindigt het koninkrijk zonder haar top, iets wat toch een grote gok is op de woorden van een vreemdeling uit een vreemd land met een nog vreemder verhaal. Dat Schlemba een vreemdeling is, blijft een belangrijk thema. Schlemba is qua uiterlijk, gedrag en denkwijze anders dan de Attarianen. Hierdoor, en door zijn affiniteit met magie, zijn ze een beetje bang voor hem.

Vissers’ vertelstijl is vrij klinisch, en doet denken aan een top-down perspectief. Het is alsof je het verhaal ziet gebeuren; je krijgt de gesprekken mee, maar de details missen. De karakters blijven plat. Als gevolg is er weinig medeleven, en maakt het bijvoorbeeld weinig uit als iemand gewond raakt of overlijdt. Er is wel karakterontwikkeling, maar dat lijkt vrij abrupt te gebeuren. Zo is Olik in het begin sceptisch over bijgeloof en de bijbehorende verhalen, later blijkt hij daar ineens veel bevattelijker voor. Dat zal komen door wat er tussendoor gebeurt is, maar een subtiele overgang of een reflectie hierop mist.

De beschreven wereld is erg uitgebreid. Naast de zoektocht naar de kristallen schedels gaan andere oorlogen gewoon door. Toch zitten er ook inconsistenties in die het moeilijk maken om bepaalde onderdelen serieus te nemen. Zo is een van de meest gespeelde sporten zonder twijfel levensgevaarlijk, maar gaat alles toch net goed en raakt niemand serieus gewond. Ook is het onduidelijk hoe geavanceerd de samenleving is. Het lijkt aan de ene kant een groot, georganiseerd land te zijn, maar hoe kan men dan toch zo onwetend zijn om een hofmagiër te hebben die niet meer kan dan goochelen?

The Crystal Skulls zet een mooie wereld op, waarmee veel mogelijk is. Het boek zou gebaat zijn bij een meer betrokken schrijfstijl en een beter uitgewerkt verhaal. Het lijkt nog iets teveel op een liefdevol project, waar geen strenge blik overheen is gegaan voor publicatie.

Advertisements